Eta volve matar Vecinos e amigos de Ignacio Uría expresan a súa dor e apoio á familia

Vecinos, amigos e empresarios relacionados con Ignacio Uría visitan ao longo da mañá o tanatorio de Azpeitia onde repousan os restos mortais da última vítima de ETA e trasladan a súa dor e apoio á viúva, Manoli Aramendi, os seus fillos e outros familiares.

Desde que ás nove da mañá reabriuse o velorio, hai un goteo incesante de persoas que acoden ao lugar para tratar de reconfortar á familia Uría e transmitir as súas condolencias. A pesar da choiva incesante desta desapracible xornada, son moitos os veciños de Azpeitia que quixeron achegarse a este lugar, situado nunha das entradas a Azpeitia e cuxo acceso por estrada atópase cortado pola Ertzaintza nas inmediacións do tanatorio para evitar aglomeracións de tráfico.

Tras as visitas institucionais e de representantes de todos os partidos políticos democráticos, xa onte pola tarde os veciños puideron entrar ao velorio e hoxe tamén son os amigos e coñecidos da familia quen acudiron a dar o seu adeus a Ignacio Uría.

O novo secretario xeral dela, Adolfo Muñoz, acompañado por outros representantes deste sindicato, maioritario no comité de empresa a construtora que dirixía a familia do falecido, Altuna e Uría, foron as únicas caras coñecidas que desfilaron polas instalacións funerarias, nas que hai un constante entrar e saír de xente.

Dous destes cidadáns, provedores da compañía de Ignacio Uría, un deles de Hernani e outro de Idiazabal, a quen unía unha «amizade de moitos anos» co empresario asasinado por ETA, saíron do velorio moi impactados.

«Deunos moita pena a muller. Está esnaquizada e sufrindo unha barbaridade». «Isto é unha cousa incrible», comentaron.

Entre furgonetas con flores ou unhas relixiosas que ían rezar pola vítima, tamén visitou o tanatorio unha muller, amiga da viúva e veciña de Azpeitia, que comentou aos xornalistas que a familia Uría «está moi apoiada e apoiada por moita xente porque todo o mundo quérelles moito».

Puxo de relevo que, pese ao status económico e social que alcanzaron, «eran moi próximos e sinxelos» con veciños, amigos e cos traballadores e vaticinou que, aínda que está moi arroupada, «para Manoli vai ser moi difícil saír adiante».

Moitas das persoas que acoden ao velorio declinan facer declaracións aos numerosos medios de comunicación apostados fronte ao edificio, aínda que outro matrimonio prestouse a responder aos xornalistas para constatar que o ocorrido «é un mazazo. é tremendo que ocorran estas cousas con xente de ben», afirmaron.

«é terrible que desde fai 33 anos haxa xente no País Vasco ameazada, que non fai outra cousa máis que traballar, traballar e traballar», engadiu con rabia a muller.

Entre tanto, o desfile de veciños continúa e prolongarase durante toda a xornada ata que o féretro sexa conducido esta tarde á igrexa parroquial, onde o bispo de San Sebastián oficiará o funeral de corpo presente e posteriormente terá lugar na intimidade o enterro no cemiterio de Azpeitia.